პოეზია

Nika Gay

ლოტის ცოლი

ღმერთს

ვინც წყალია და კვამლი

და ღრუბელი პირზე ენის სველ ტეხილებში

ვინც მოვიდა ჩემს გონებაში წყვილი ურჩხულების შესაქმნელად

მე ვიგერიებ მკვდარ მწერებს მობუზულ რქებზე

ბალახი ტირის ბალახი ღრიალებს მათ ჩლიქებქვეშ და მეკრობა ტანზე

შენ შექმენი ეს ოთახი ოდენ შემკვრივებული ჰაერისგან

და მიწა ჩაიფიქრე

და ტკივილი შობე

მე აქ ვიყავი როცა შეკარი ჩემი მუცელი ყვავილებად

აქ ვიყავი მრავალ ოთახში ერთდროულად და არცერთში

არ ვარსებობდი რადგან შემეძლო ვყოფილიყავი ყველგან შენ მსგავსად

შენ მითხარი ძვირფასო დაიძინე

მოგაკითხავ იქ სადაც ყველა ქვა ერთმანეთს უყვება ჩვენზე

და ვიხილე სიზმარი მსგავსი იუდეის ყველა შვილის

ჩემს თმებზე ცხოველების კვნესა ეფინა მათი დაღვრილი სისხლი

და გაიღვიძა ჩემში აუტანელმა შიმშილმა ტკივილის მიყენების

დახოცე ვარდები მის ბაღში დახოცე ვარდები მის ბაღში

და ხმა იქცა ნალექად ჩემს ყურში

შენს სახედ რომელსაც ვარდის ყელივით ვჭრიდი

შენ რომელიც ასე მშვენიერი იყავი

შეწირულ ცხოველთა წყლებით ამოვსებული

მე ვსვამდი შენი ასოდან შხამს და ვფიქრობდი თაფლსა და რძეზე

თითქოს შენი სხეული ყოველ ჯერზე მკლავდა და მაცოცხლებდა

სიკვდილის მარადმყოფი ცეკვა სიცოცხლესთან

სიტყვები რომელიც აეკრა ტაძრის კანს მის გამუქებულ კედლებს

და ზარები განათდნენ ლურჯ ცახცახში

რომელიც სდევდა შენს კვალს ღამით და სდევდა მას დღისით

როგორც ცხენების თქარუნი საძირკვლებში მიწის ნაღერღში

ვფიქრობდი როდის მომიპოვებდი

დამამარცხებდი ამ გზაზე მამების მსგავსად

მე ვისაც არ შემეძლო მელაპარაკა ჩემი ზურგის ნაცვლად

ნაცვლად ქარისა რომელიც ჯერ დაიგუბა ტბის ახლომახლო

და მერე გაიშალა აურზაურის სიფერმკრთალეში

მფეთქავი შეუჩერებლივი დენა მდუმარების

რა სდევდა მას წინ თუ არა შენი დანაკარგის შიში

რას დავინახავდით შენს ძარღვებქვეშ რომ ჩაგვეხედა

თვალისმომჭრელ სინათლეს რომელიც კლებულობს

როგორც ათასი მდორე მდინარე ზღვაში ჩადინებისას

და როცა ვხედავ როგორ გშია ბაღის უკან დამალულ ხესთან

როგორ ივსება შენი პირი ფუტკრებით და საზარელი პეპლებით

მე სამუდამოდ ვეშვები შენი სულის მარადბნელ ფსკერზე

თანმყოფი სახე ამოუვსები შიმშილის რომელიც მუდამ თან გახლავს

და იქ სადაც შენზე არ ვლაპარაკობ

სხვა საგნები მეტყველებენ სხვა თანამგზავრები ამ შეურთებელი კავშირების

გზის მჭრელი გოლიათი ქვები

და სიზმრიდან ვიხედები სხვის ძილში გამოკეტილი

რა მელოდება გამოღვიძებისას

გავტეხ ამ მდუმარების გრძელ ტიხარს

ჩემი ჯოჯოხეთური შიშის ბრწყინვალება სიცარიელის წინაშე

მე კვლავ მარტო ვარ შენი მარტოობის ხატად და მსგავსად

შენი ტკივილის და იარების

თმებიც ისეთივე მუქი და ხვეული და ანარეკლი გუბურიდან მელაპარაკება

\შენ დაკარგულო შვილო რომელსაც გეძებდი\

რას მეტყვი როცა ძალიან ქვევით დავეშვები

საკმარისად ქვევით შენი მზერისგან

ცეცხლი მიწაში იმალება სადაც ქალია და სადღაც მაღლა დაგტოვე

იქ სადაც პირველქმნილი სიტყვა შემოიგარსა

ოდენ ჩანაფიქრებით ხეების და ჩიტების მსგავსი

და როცა პირი დააღე ხელი გააჩერა სიბნელემ მასში

შეყოვნდა საკმარისად დიდხანს

რათა სინათლეზე დაყრდნობით გამოსულიყო

როგორი იყო ეს სიტყვა

ნაკლული მოძრაობა მძიმე მეტალის და მისი სათქმელის სისუფთავე

როგორც საკრავის რბილი ფრენა ყურთან

მოულოდნელობისგან ხელმოცარულობა

შენ საკეტი ხარ ყველა საგნის საიდანაც ვლამობ გაღწევას

საკეტი  და არასოდეს გასაღები

ეს კარი არ წამიყვანს ზღვასავით მოელვარე მინდვრებისკენ

ვქრები შენს მეტყველებაში გამოცხადების ჟამს

როცა მხოლოდ მეტი ქარიშხალი ხარ ქალაქის თავზე

და ღამის დიდი თეთრი ნაჯახი

ნათლად ვხედავ ბავშვის ყველა დაცემას და შეყოვნებას

მისი ცრემლის ცივ სიმტკიცეს მამის პირისპირ

და ჩემს გონებაში ყველა მათგანის სამალავს მცენარეებში

სადღაც შენ მიერ შექმნილ მღვიმეში სინათლედ ვყრი მის პატარა სხეულებს

მსხვერპლთა წითელი სიკაშკაშე ცაზე

შენ გააქრე ჩემი სახელი

შენ რომელიც ხარ და მე რომელიც არ ვარ

შენ მშვიდი ბოროტება სიკეთის ფესვებში პირველყოფილი შხამი

და გაძევებ ჩემი სულის ჭუჭრუტანებიდან ქალური ნაპრალებიდან

ღია დატოვე სარკმელი ჩემში

ღია დატოვე ჭრილობა ჩემში და შიგ ყვავილი

ვინ იზრუნებს მასზე

ვინ შემორკალავს ქარის ხმას

საზრდო რომელიც მოგვეცი

ღამეს ვჭამთ

კარის ყრუ ჭრიალს და ცეცხლს ვჭამთ

ეს იყო პირველი რაც დაგვიტოვე აქ სადაც მანძილები გვირტყამენ

მე მიწას ვეკუთვნი

ფუტკრები ზუზუნებენ ის მიწას ეკუთვნის

რაღაც არის ჩემში რაც სამუდამოდ გკლავს და გაძევებს

 

Widget is loading comments...
ასევე იხილეთ
saturnlyrik, 2024
თარგმანი, პოეზია
saturnlyrik, 2024
ანტონენ არტო – რათა დასრულდეს ღმერთის სამსჯავრო
თარგმანი, პოეზია, სხვადასხვა
ანტონენ არტო – რათა დასრულდეს ღმერთის სამსჯავრო
ვისენტე უიდობრო – ალტაზორი ანუ მოგზაურობა პარაშუტით
თარგმანი, პოეზია
ვისენტე უიდობრო – ალტაზორი ანუ მოგზაურობა პარაშუტით
რობერტო ბოლანო – ლექსები
თარგმანი, პოეზია
რობერტო ბოლანო – ლექსები
გვანცა ბახუტაშვილი – ლოცვები და შელოცვები
პოეზია
გვანცა ბახუტაშვილი – ლოცვები და შელოცვები
ფილიპ ლამანტია – გახილულება
თარგმანი, პოეზია, სხვადასხვა
ფილიპ ლამანტია – გახილულება
ელის ქოუენი
თარგმანი, სხვადასხვა
ელის ქოუენი
თეონა კომახიძე – ლექსები
პოეზია
თეონა კომახიძე – ლექსები
კიმ კიონ ჯუ – უცხო
თარგმანი, პოეზია
კიმ კიონ ჯუ – უცხო
106