პოეზია

თეონა კომახიძე

*
რა ლამაზია ეს სიტყვა ამ ბავშვის დამშრალი ხმები
მისი ხმა ჩაგესახება როგორც გველებით მოცული ტაძრის ენა
მცირედი ძვრით მიუყვება უცნობ მდელოებსა და ცისფერ ქვიშას
მეც მივაშველებ მას ხელებს, ხელების წითელ ლამპრებს
თითქოს ქარი ვარ შებრუნებული ნესტოებით
ვარდი ვისი ხმაც წყვდიადში იხევა და იმსხვრევა
ბროლის სითბოს გადამყვანი ერთი სხეულიდან მეორეში
*
თითქოს ის ერთადერთი ხე ვარ
ყველას სიზმარში რომ ცეკვავს
ის ერთადერთი ღრმა სიყვარული
დაუდევრად რომ მოვქსოვეთ
ასე გატეხილი, ასე ვერტიკალური
ამ უცნაურ დაქანებულ ოთახში.
ხელებს შორის ცეცხლს შევიგრძნობ
გადარჩები?
თუ სიკვდილის შემდეგ ვერცხლად იქცევი
როგორც სხვები.
შენ დგახარ მეტროში
ყური ჩემს ყურთან მოგაქვს
ათას ენაზე მესაუბრები
მაგრამ მე მხოლოდ ერთადერთი სიტყვა ვიცი.
იქნებ ვეღარ ვიტან რთულად გადმოცემულ აზრებს?
იქნებ დამღალა ყველაფერმა რაც მას უკავშირდება
მის ტანსაცმელს ვეღარ ვცნობ
მის სახეს ჰორიზონტი ხელისგულებში ისრესს და მაქეზებს
‘მოკალი მოკალი მოკალი’.
მოვკლა?
მის თმას როგორც საიდუმლო ძაფებს
ჩემსკენ ვექაჩები
მაშინ ვუყურებ როცა ვერავინ მხედავს
ვხტები უზარმაზარი ჭიშკრიდან
რომლის ფეხებიც ღმერთის ფესვებია.
*
მისი კუდი აყვავდა
მისი სხეული ასობით ენად იქცა
საიდანაც შენი ხმა იღვრება
ლურჯი ლურჯი ლურჯი
იქნებ ხარ ნახვრეტები მწუხარებაში
სადგურზე მოვიდა ცისფერი მატარებელი და დაიძინა
ბროლივით უფერული ჩუმი სიტყვები
ჩემს ძვლებზე ასხამენ ცისფერ თხევადს
შემდეგ კი ამ შავი მოჩვენების პულსიდან ამოდის
ცისფერი ყბის უცნაური ძარღვები
და ტუჩებზე
ვულკანურ კლდეებზე
ჩემს ძარღვებში
ბოლოს და ბოლოს
ჩემი შვილების გამოხდა იწყება
რამდენიმეა და ყველა ღმერთია
მოდით ერთმანეთი ერთმანეთში ავურიოთ
*
ჩემი ფანჯრიდან
ბუჩქები ნერვებივით იწვიან
თითქოს ბამბის ხელებია
რომელსაც უაზროდ იქნევს ქარი
თითქოს სინათლეებია რომლებიც ჩააქრეს
ახლა ისინი ისე მკრთალად მოძრაობენ
ისე ფრთხილად დადიან შიშით შეპყრობილები
ნეტავ იცოდე, როგორ არ მინდა ჩაქრეს ის მცირეოდენი შუქი
რომელსაც ეს ნიჩბები მოარწევენ
როგორ არ მინდა დადუმდეს ხმა რომელიც მდინარეს მოაქვს
თითქოს ეს ნათელი ჩვენშია
თევზი ვარ რომელსაც თავდაპირველი ძალით
ჭრის ნაირფერი ნათება
შემდეგ კი ძირს ენარცხება, როგორც
ჭექა-ქუხილის აკანკალებული მაჯა
აქ თითქოს საგანგებოდ გამოიყვანეს ეს შავი ელექტროობა
ეს ბნელი სტერეოტიპები ბალახებივით ჩარგეს
და ისინიც შენს ლამაზ ფეხებზე დაცურავენ
Widget is loading comments...
ასევე იხილეთ
ლუიზა გლუქი – დამხრჩვალი ბავშვები; მესინჯერები
თარგმანი, პოეზია
ლუიზა გლუქი – დამხრჩვალი ბავშვები; მესინჯერები
ბერნადეტ მაიერი
თარგმანი, პოეზია
ბერნადეტ მაიერი
ივა თადიაშვილი – “გინახავს სადმე ცოცხალი ინდიელი?”
პოეზია
ივა თადიაშვილი – “გინახავს სადმე ცოცხალი ინდიელი?”
saturnlyrik, 2024
თარგმანი, პოეზია
saturnlyrik, 2024
ანტონენ არტო – რათა დასრულდეს ღმერთის სამსჯავრო
თარგმანი, პოეზია, სხვადასხვა
ანტონენ არტო – რათა დასრულდეს ღმერთის სამსჯავრო
ვისენტე უიდობრო – ალტაზორი ანუ მოგზაურობა პარაშუტით
თარგმანი, პოეზია
ვისენტე უიდობრო – ალტაზორი ანუ მოგზაურობა პარაშუტით
რობერტო ბოლანო – ლექსები
თარგმანი, პოეზია
რობერტო ბოლანო – ლექსები
გვანცა ბახუტაშვილი – ლოცვები და შელოცვები
პოეზია
გვანცა ბახუტაშვილი – ლოცვები და შელოცვები
ფილიპ ლამანტია – გახილულება
თარგმანი, პოეზია, სხვადასხვა
ფილიპ ლამანტია – გახილულება
78